Нарадзіўшысь у прастой сям’і, далёкай ад мастацтва, Ліка вучыцца ў звычайнай школе, але яшчэ маленькай дзяўчынкай яна вылучаецца сярод сваіх аднагодкаў. Па словах бацькоў, Ліка заспявала, яшчэ не навучыўшыся хадзіць, а ва ўзросце шасці гадоў стала выконвала папулярныя песні, уяўляючы сябе на сцэне. Падчас вучобы ў школе, Ліка займаецца ў тэатральнай студыі, бярэ урокі музыкі, танчыць у ансамблі «Вязанка».

Аднак, акцёрскі дэбют адбыўся цалкам нечакана, у 14 гадоў. Па дарозе з школы дахаты, да Лікі звярнулася жанчына, якая прадставілася асістэнтам рэжысёра, і прапанавала маладзіцы зняцца ў масоўцы. Пасля фотапроб, артыстычную дзевяцікласніцу сцвярджаюць на ролю другога плану ў кінафільме «Іспыт для дырэктара» і ўручаюць ёй сцэнар, з просьбай вывучыць ролю для кінапроб. Адкрыўшы тэкст, юная актрыса разумее, што замест масоўкі ёй прапаноўваюць згуляць галоўнаю гераіню.

У 1987 Ліка паступае на акцёрскі факультэт у Беларускі тэатральна-мастацкі інстытут. Здаўшы першую сесію, маладая студэнтка сыходзіць у акадэмічны водпуск і ўжо 14 сакавіка на святло з’яўляецца яе дачка Даша. Праз месяц, цалкам выпадкова для сябе і сваіх блізкіх, Ліка прымае ўдзел у першым нацыянальным конкурсе «Міс Беларусь», дзе з шматлікіх прэтэндэнтак на карону, галоўны прыз дастаецца менавіта ёй. Ліка ўпэўнілася ў тым, што яна народжана для сцэны.

У 1989 пасля здымак у кінакамедыі «Не разумею» («Беларусьфільм», рэжысёр Н. Шілок), разам з такімі майстрамі эстрады, як З. Альтаў і М. Задорнаў, Ліка гастралюе з творчымі сустрэчамі, дзе яе і прымячае кіраўнік ансамбля «Верасы» У. Раінчык і запрашае ў якасці салісткі ў свой калектыў. Ужо першыя песні Лікі Ялінскай становяцца папулярнымі і без яе ўдзелу не абыходзіцца ні адзін канцэрт, ні адзін фэст.

Да 1990 у спявачкі практычна не застаецца магчымасці сумяшчаць вучобу з канцэртнай дзейнасцю, і па канчатку трэцяга курсу яна пакідае інстытут. У 1990 году Ліка, становіцца пераможцам чарговага конкурсу прыгажосці - «Міс – СССР» і атрымоўвае шматлікія кантракты. Яе персанальныя выставы дэманстраваліся ў шматлікіх краінах свету: у Італіі, Англіі, Францыі, Бельгіі, Нямеччыны…

У 1993 годзе Ліка Ялінская здымаецца ў галоўных ролях: у мастацкім фільме «Аб ёй, але без яе» («Беларусьфільм», рэжысёр І. Ленев) і ў тэлевізійным фільме-казцы «Голы кароль».

У 1994 працуе ў Італіі ў самым прэстыжным пятитысячным дыска-клубе «Дженокс» (Мілан).

За час працы ў ансамблі «Верасы» (1990-1995) Ліка стварыла цэлы калейдаскоп выяў, яе песні становяцца папулярнымі не толькі ў Беларусі, але і ў самых далёкіх кутках СНД.

У 1995 году Ліка пакідае ансамбль «Верасы» і становіцца самастойнай творчай асобай. Яна стварае грамадскую арганізацыю рэспубліканскага значэння Арт-клуб «Ліка», куды ўваходзяць яркія прадстаўнікі эстраднага, мастацкага, тэатральнага, музычнага мастацтва. Пад яе кіраўніцтвам створана і ажыццёўлена мноства творчых праектаў, дабрачынных акцый, дзе Ліка Ялінская з’яўлялася не толькі творчым натхніцелем, але і рэжысёрам-пастаноўшчыкам.

З дэбютным альбомам «Папяровы месяц» на беларускай эстрадзе загарэлася новая зорка - Ліка Ялінская. У гэты жа час на тэлеэкранах з’явіўся першы кліп на загалоўную песню альбома.

У 1997 годзе паралельна з працай у арт-клубе Ліка запісвае сольныя альбомы «Папяровы месяц», «Ноч без сну», якія ў рэкордныя тэрміны дасягаюць статуту нацыянальных бэстсэлераў. А у 2000 году яна выпускае не меней паспяховую пласцінку «Для цябе». Не засталіся незаўважанымі яе дуэты з Віктарам Вуячічам і Львом Лешчэнка. Яна прымае ўдзел у прэстыжных шоў-праграмах Расіі: творчыя вечары Ігара Стромкага, «Песня года», «Авацыя» і ў самых папулярных тэлевізійных шоў. Спрабуе сябе і як тэлевядучая – вядзе перадачы «Прэм’ера песні» (БТ), «Сняданак з Лікой» (СТВ).

У 1999 годзе Ліка Ялінская скончыла Інстытут Сучасных Ведаў (прадзюсар музычных шоў-праграм, педагог музыкі).

Чыннікам нечаканай перамены ў жыцці і творчасці спявачкі стала незвычайнае каханне, а чалавекам, якія згулялі ключавую ролю ў яе далейшаму лёсу, стаў рамантык і паспяховы бізнэсмэн Мікалай Агурбаш.

Узяўшы прозвішча мужа, артыстка выпускае альбом «Развітальны пацалунак Лікі Ялінскай». Словы і музыку загалоўнай кампазіцыі альбома Анжаліка напісала сама. Ужо стаўшы Анжалікай Агурбаш, яна заваявала тытул «Місіс Расія-2002», прымусіўшы нямала пахвалявацца рускіх прыгажунь! Пераехаўшы ў Падмаскоўе, спявачка ні на імгненне не растаецца з Беларуссю. Радзіма жыве ў яе сэрца, у яе музыцы.

У 2003 году спявачка запісвае песню «Белая Русь» і выконвае яе на «Славянскім кірмашы» у Віцебску, а ледзь пазней выпускае сінгл «Прысвячэнне Ефрасінне Полацкай», прэм’ера якой адбылася ў Полацку на святкаванні Дня беларускай пісьменнасці.

Пасля нараджэння сына, у жніўні 2004, у актрысы практычна не было перапынку ў працы. Ужо да Новага года Анжаліка прыгатавала для сваіх прыхільнікаў неспадзеўка. У рэжысёра Ўладзіміра Янковского, у Мінску, яна зняла кліп на песню «З Новым годам!», дзе ў ролі гэтага самога Новага года дэбютаваў трохмесяцовы Анастас. А гэтак жа зняла кліпы на песні «Правілы кахання» і «Я, Валентынка» з свайго новага альбома. За яе плечамі не адзін дзесятак конкурсаў і перамог. Год праз, Анжаліка ўяўляла Беларусь на міжнародным песенным форуме «Еўрабачанне-2005» .

У сярэдзіне красавіка 2006 года Анжаліцы прысуджаюць званне Заслужанай артысткі Рэспублікі Беларусь.

9 ліпеня 2006 года, у рамках фэсту «Славянскі Кірмаш», Анжаліка прадставіла сваю новую шоў-праграму з балетам і жывым гукам, што стала заяўкай перад вялікім гастрольным турам па ўсіх абласных гарадах Беларусі з фінальным канцэртам у сталічным Палацы Рэспублікі. 4 красавіка 2007 года ў Тэатры эстрады адбыўся першы сольны канцэрт спявачкі ў Маскве.

Больш 300 песень, вялікая частка з якіх стала народнымі, 15 відэакліпаў, вышэйшая акцёрская і прадзюсарская адукацыя, ганаровае званне Заслужанай артысткі Рэспублікі Беларусь, неверагодная мэтанакіраванасць дазволілі заваяваць Анжаліцы самую дарагую ўзнагароду для кожнага артыста народнае каханне. Актрыса, спявачка, тэлевядучая, мадэль, кахаючая жонка і маці траіх дзяцей, чалавек вялікага сэрца і неверагодна прыгожай душы – Анжаліка Агурбаш.